Mar 062012
 

Arabische Lente: Een doel, een strategie
De Arabische lente werd aangewakkerd door de eerste protesten die in Tunesië plaatsvonden op 18 december 2010 naar aanleiding van Mohamed Bouazizi’s zelfverbranding uit tegen mishandeling door en de corruptie bij de politie. Met het succes van de protesten in Tunesië, werd een golf van onrust aangewakkerd door de Tunesische “Burning Man”, dit sloeg over naar Algerije, Jordanië, Egypte, Syrië, Jemen en verspreidde zich vervolgens naar andere Arabische landen.

Een belangrijke slogan van de demonstranten in de Arabische wereld is “ash-Shab yurid isqat een-Nizam (de mensen willen het regime naar beneden brengen”) en dat deden ze in Tunesië en Egypte met een aanhoudende campagne en door te protesteren waarbij stakingen, demonstraties, marsen en bezettingen werden ingezet.

Geboorte van een nieuwe beweging
In de winter van 2010 is het collectieve ‘Democracia Real Ya!” ontstaan, een samenwerking met ongeveer 200 kleinere organisaties en zijn zij begonnen de voorbereidingen voor een grote voor echte democratie in Spanje. De protestbeweging is in een stroomversnelling geraakt op 15 mei met een van het centrale plein in Madrid, de Puerta del Sol en verspreidde zich naar pleinen in 57 andere grote en kleinere steden in Spanje en vervolgens naar de Spaanse ambassades over de hele wereld.

‘Democracia Real Ya werd omgedoopt tot de 15M-beweging en ook wel “indignados” (de verontwaardigden) door de media genoemd en via de Spaanse server ‘tomalaplaza’ en de internationale versie ‘Takethesquare’, werd het een transnationale beweging. Het ontplofte in tien dagen later (op 25 mei) en met mindere intensiteit, in Frankrijk, Italië, Portugal en Ierland met een hoogtepunt op 19 juni toen “de woedende” de straten innamen in honderden steden over de hele wereld ter ondersteuning van deze eerste protesten in Spanje.

In tegenstelling tot de Arabische lente, vecht de 15 M-beweging niet voor het einde van een regime, maar heeft het een meer holistisch doel, de beweging vraagt om echte democratie, niet alleen een revolutie maar ook een evolutie. De beweging onderhoudt geen banden met enige politieke partij of vakbond, benoemt geen leider en is niet bereid om zich bij de bestaande politieke organen aan te sluiten. De beweging bevordert ook het niet-geweldadig protest.

Op weg naar waardigheid
Sinds medio juni 2011, is de beweging gestart om samen te werken aan een wereldwijde actiedag voor 15 oktober, met als eerste doelstelling het exporteren van de beweging ( en mogelijk ook kampementen) tot een maximum van steden over de hele wereld.

De eerste internationale bijeenkomst vond plaats in Lissabon op 10 en 11 juli met deelnemers uit IJsland, Griekenland, Spanje, Italië, enzovoorts.

Rond deze tijd begonnen 8 marsen, uit verschillende gebieden van Spanje, naar Madrid, om te beginnen om mensen te verenigen. Na deze eerste mars begon een nieuwe mars van Madrid naar Brussel en deze werd al snel vergezeld door zes andere Europese rondtrekkende protesten (afkomstig uit Barcelona, Zaragoza, Toulouse, Sicilië, Berlijn en ).

Ze stopten in Parijs op 17 september voor de wereldwijde anti-Bankster Day-actie, (dit werd gezien als een middel om de internationale coördinatie voor 15 oktober te testen). De bezetting van de aandelenmarkten en de centrale banken werd gestart, tegen de financiële dictatuur, in een aantal steden zoals Barcelona, Athene, Tel Aviv, Mexico en New York met WallStreet. Onder de sterke culturele en massamedia-invloed van New York, zijn veel bewegingen in de steden verder gegaan onder de naam “” en het wereldwijde Together netwerk was geboren.

Occupy de wereld
15 oktober 2011 gingen miljoenen mensen de straat op en begon men in steden over de hele wereld met het opzetten van algemene vergaderingen en werkgroepen. Overal te wereld was het net alsof het een organisatie of beweging was die klaar was voorbereid, vast en stabiel, de praktijk toont juist het tegendeel, het is een constant evoluerend proces, een “melting pot” en een poging tot een democratie die deze naam verdient.

Ongetwijfeld is een van de meest fascinerende en originele kenmerken van de beweging het steeds veranderende karakter en de snelheid waarmee het verandert. De roep om “Real Democracy Now” in mei, maakte plaats voor “de bezetting van de openbare ruimte” in oktober.

Al deze veranderingen van de beweging zijn niet alleen in de “echte” wereld zichtbaar, de beweging heeft vorm gekregen door sociale netwerken zoals Facebook en Twitter en het is deze “virtuele” kracht die de ruimte geeft voor vele conversaties en acties, die voor het eerst in de geschiedenis wereldwijd worden verspreid.

Hoewel onvergelijkbaar in hun intensiteit, zijn de acties die begonnen op 15 oktober 2011 nog steeds op verschillende plaatsen zichtbaar aanwezig.

Op naar een nieuwe lente!

TwitterFacebookShare

  3 Responses to “Achtergrond en geografische expansie”

Comments (3)
  1. Wellicht niets nieuws voor jullie, maar ik wil er toch graag even op wijzen: de ‘Arabische lente’ was geen spontane volksopstand, maar vooropgezet en geregisseerd. Check info over de organisaties OTPOR en CANVAS. Hier komt ook het symbool van de gebalde vuist vandaan wat ook bij Occupy gebruikt wordt. Occupy Washington is namelijk ook door OTPOR aangewakkerd.

    Hier vind je meer info:
    http://www.wanttoknow.nl/overige/media/midden-oosten-revoluties-spontaan-mooi-niet/

    Je vindt daar ook een aflevering van het Oostenrijkse ‘Weltjournal’, waarin een en ander uit de doeken wordt gedaan. Deze aflevering is overigens van de Oostenrijkse versie van ‘Uitzending gemist’ VERWIJDERD. Dat alleen zou je nieuwsgierigheid al moeten wekken…

    Hier een directe link naar de aflevering op Vimeo: http://vimeo.com/25641847

    Laten we onze ogen open houden en ons met z’n allen blijven informeren. We need to get the facts straight…

    Power to the people van binnenuit!

    • Al zou het waar zijn over OTPOR dan nog is het niet waar. Een revolutie kan niet ontstaan door simpelweg een klein groepje mensen te trainen op geweldloos verzet en hen de straat op te sturen om even een revolutie te maken. In iedere samenleving waar mensen erg ongelukkig zijn met het regime, bestaan groeperingen die al dan niet betaald (maar vrijwel nooit betaald omdat een echt slimme politicus weet hoe moeilijk een massa te mennen is als die eenmaal op drift is gekomen) proberen een analyse te maken van de oorzaken van het bestaan van het regime en het alternatief. Daarnaast proberen die groeperingen te zoeken naar mogelijkheden om de massa mee te krijgen in hun plan de maatschappij te veranderen. De maatschappij veranderen begint meestal met het “opruimen” van de maatschappij die er is. Dat opruimen kan heel gewelddadig, maar er zijn altijd veel meer groeperingen die hopen dat het met weinig geweld kan (omdat er meestal meer slachtoffers aan de kant van de revolutionairen vallen dan aan de kant van de machthebbers). Zij proberen dus om geweldloos verzet te bieden en andere mensen te mobiliseren en te trainen in datzelfde geweldloze verzet (is in de jaren zeventig in Nederland ook erg vaak toegepast). De gedachte dat een klein groepje mensen, opgeleid door buitenlanders (!) volgens een vast ritueel – onafhankelijk van de plaatselijke situatie, cultuur en maatschappij – een volksopstand kan creëren en regisseren is zeer, zeer onwaarschijnlijk. Ik ben het met je eens dat je alle informatie die je tot je krijgt kritisch moet beoordelen maar ook de door jou genoemde informatie verdient een dergelijke kritische blik. Het kan zijn dat een klein groepje net de druppel heeft veroorzaakt maar dan alleen als er al heel erg veel revolutionair leven in de massa zat. Mensen houden niet van revoluties. Als een mens besluit zijn huis en haard te verlaten om zijn leven te wagen voor een onbekende toekomst, dan betekent dat, dat het heden zo onverdraaglijk is geworden dat hij niet anders meer kan.
      Als een revolutie zo makkelijk zou zijn als in de documentaire gesuggereerd, dan zou dit al veel, veel vaker gebruikt zijn.
      Revoluties hebben een oorzaak en een aantal aanleidingen. De oorzaak is structureel, de aanleidingen zijn een aantal gebeurtenissen die exact op het juiste moment bij elkaar zijn gekomen en leiden tot de vlam in de pan (de revolutie).
      In Egypte is dat te zien geweest bij de hernieuwde massabetogingen nav het voetbaldrama.
      Daarbij kan een groepje een rol hebben gespeeld, maar dat doet niets af aan de kracht van de massa als geheel, bestaande uit individuen en heel veel groepjes die al jaren in het geheim met elkaar hebben gesproken en gedacht over een andere maatschappij. Degenen die de revolutie zijn begonnen moesten kunnen vertrouwen op elkaar, op elkaars aanwezigheid en elkaars oprechtheid in het verzet.
      We hebben het hier over dictaturen. Dat zijn geen landen waar mensen zich laten verleiden, uit het niets, door een groepje onbekenden die opstand prediken.
      En dan de triomfantelijkheid waarmee het groepje in de documentaire de revolutie claimt. Dat zou van die geldschieter toch wel heel stom zijn; een stelletje klungels die hun bek niet kunnen houden!
      Kortom: een erg onwaarschijnlijk verhaal.
      Maar als het klopt, mogen ze naar Nederland komen. Ik wil wel zien hoe zij de Nederlandse bevolking de straat op krijgen met hun beproefde methode.

  2. Wellicht niets nieuws voor jullie, maar ik wil er toch graag even op wijzen: de ‘Arabische lente’ was geen spontane volksopstand, maar vooropgezet en geregisseerd.

    Hier vind je meer info:
    http://www.wanttoknow.nl/overige/media/midden-oosten-revoluties-spontaan-mooi-niet/

    Je vindt daar ook een aflevering van het Oostenrijkse ‘Weltjournal’, waarin een en ander uit de doeken wordt gedaan. Deze aflevering is overigens van de Oostenrijkse versie van ‘Uitzending gemist’ VERWIJDERD. Dat alleen zou je nieuwsgierigheid al moeten wekken…

    Hier een directe link naar de aflevering op Vimeo: http://vimeo.com/25641847

    Laten we onze ogen open houden en ons met z’n allen blijven informeren. We need to get the facts straight…

    Power to the people van binnenuit!

 Leave a Reply

(verplicht)

(verplicht)


one × 8 =

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>