Nov 272011
 

Gisteren was ik weer op het . Ik ben nogal geschrokken van de situatie daar. De afgelopen week maakte ik me al zorgen over de negativiteit rond waarmee de publieke beïnvloed wordt. Op allerlei sneaky manieren wordt zorgvuldig gebouwd aan een beeld van outcasts, overlast, onzin en tijdelijkheid. Dat maakt dat er veel energie gaat zitten in het verdedigen van waar we voor staan en het ombuigen van het beeld dat mensen daarvan hebben. Energie die eigenlijk de creatie van wat we samen willen zou moeten voeden.

Het kamp op het Beursplein staat niet alleen in het brandpunt van al die negativiteit, maar staat ook nog eens zwaar onder druk door de sociale problematiek ter plekke. Die er al was lang voordat Occupy bestond, maar waar zij nu persoonlijk mee moeten dealen. Mensen die zijn uitgespuugd door de samenleving. Die overleven in alcohol, drugs en criminaliteit. Die in Occupy niet hun idealen vinden, maar een plek om te vluchten van hun realiteit. Ze hebben eigen normen en waarden. En met hun aanwezigheid grote invloed op de gemeenschap.

Ik zie hoe de mensen op het Beursplein hun best doen om het hart van Occupy Nederland kloppend te houden, maar hoe dat steeds lastiger wordt voor ze. Ik zie mensen die me zeer dierbaar zijn overspannen en ziek worden, gefrustreerd raken en afhaken. Ik zie de warme verbondenheid bekoelen door interne strubbelingen. Omdat door de enorme externe druk het leven op het plein is verworden tot overleven. Waarin nauwelijks ruimte is voor passie, voor ideeën, voor creativiteit, voor vernieuwing.

Het is zo jammer. Want juist deze mensen hebben een enorme waarde voor Occupy. Zij zijn de moed, zij zijn het statement. Zij zijn de uitnodiging voor anderen om ook in beweging te komen. Ik ken ze persoonlijk. Het zijn stuk voor stuk hele bijzondere mensen. Met een heel groot hart, met fantastische eigenwijze visies, met innerlijke kracht die een enorm bereik heeft. Ze verdienen het om gekoesterd te worden om wie ze zijn en wat ze doen.

Ik moest denken aan een foto uit Egypte. Die liet zien hoe Christenen een beschermende kring vormden rond een groep biddende Moslims. Een mooie metafoor. Je zou de opbouw van Occupy ook kunnen zien in kringen. Waarbij de kampen de ‘inner-circles’ zijn. De mensen die parttime actief betrokken zijn, een kring daaromheen. En mensen die de beweging met een betrokken hart volgen, een andere kring. Als een organisch geheel dat groeit vanuit intensiteit.

Ik zie hoe de kring rond het kamp nog vaak naar binnen gericht is. Mensen die niet in het kamp verblijven, bemoeien zich met het hoe en wat ter plekke. Nogal zinloos, want ze hebben geen voeling met de realiteit van het plein. Verstorend ook, voor de mensen daar die hun eigen ding willen doen. Het zou fijn zijn als die kring, net als de Christenen op de foto, naar buiten gericht zou zijn en een beschermende rol zou aannemen voor het kamp. Het zou mooi zijn als die kring in staat was om vanuit vertrouwen in de mensen ter plekke, ruimte te claimen voor het kamp en zijn rol in de Occupy-beweging.

Hoe? Door de mensen in het kamp te vragen wat ze nodig hebben en dat voor ze te regelen. Door eigen verantwoordelijkheid en initiatief te nemen en niet alles vanuit het kamp te laten ontstaan of door het kamp te laten valideren. Door iedereen in Nederland te laten weten dat Occupy meer is dan de kampen. Door met publieke uitingen en reacties tegen de anti-Occupy-opinie in te gaan. Door te doen wat je hart je vertelt te doen. Bijvoorbeeld.

 

Mandy Benjijaljezelfpuntnl

TwitterFacebookShare

  6 Responses to “Hart van Occupy”

Comments (6)
  1. Ik was drie keer op het Beursplein en mijn hart gaat uit naar ieder die daar nog steeds meesterlijk en met liefdevolle volharding de vrede blijft bewaren. Ikzelf kan mijn eigen ziel daar niet horen, ga volkomen uitgeput en leeg terug naar huis en het kost dagen om weer terug te veren in mijn veerkracht. Mijn bewondering voor de mensen die zich daar staande houden -geestelijk en lichamelijk- is grenzeloos. Ik omhels jullie in gedachten.

  2. Bedankt voor je tip; ik kan de ik-vorm vermijden, maar zoals je hopelijk gezien hebt, gaan mijn betogen totaal niet over mezelf, maar zijn ze ontleend aan het werk van mijn leermeester Herbert Witzenmann en probeer ik het door hem ontwikkelde beschavingsprincipe, de sociale organica, om te zetten door praktische richtlijnen aan te bieden, iets waar ik nu in mijn tweede beschouwing over het verloop van de laatste GA op het Beursplein mee bezig ben. Het nieuwe daarvan is dat niet alleen de huidige, individuele mens een Ik nodig heeft om zich verder te ontwikkelen, maar dat ook een gemeenschap van geestverwanten zich tot een Ik-vorm kan ontwikkelen, daarbij een bovenpersoonlijke identiteit aannemend die groter is dan de som van de individuele bewustzijnsnhouden en daardoor ook een kwalitatief hogere en gunstige uitstralingskracht op de omgeving kan hebben.

  3. Robert Jan, ook hele kleine bijdragen kunnen uiteindelijk een heel groot verschil maken. Super dat ook jij er zo mee bezig bent, je zo betrokken toont.
    Laten we ondertussen waken voor wederom overheersen op de traditionele manier… in de ik-vorm.

  4. Ik vind occupy een heel mooi initiatief! En de beschrijving van deze groep in dit artikel is prachtig! We moeten inderdaad onze medemens helpen hoe we ook kunnen!
    Vergeet echter nooit dat occupy wereldwijd verspreid is! Alle steun en doorzettingsvermogen kan je dus putten uit de acties die je overal ziet.

    OccupyBelgium leeft met jullie mee en hoopt dat het negatieve beeld dat gecreëerd wordt rond occupy teniet gedaan kan worden.

    Revolt, rise up & revolutionize

  5. Mjon, prachtige opinie… blij mee vanuit mijn hart, getuigend van het lef tot reflecteren!

    Ondertussen ben ik het niet met je eens als het gaat om, ik citeer “Op allerlei sneaky manieren wordt zorgvuldig gebouwd aan een beeld van outcasts, overlast, onzin en tijdelijkheid”, want viel op 15 oktober 2011 – de start van Occupy hier in ons Nederland immers toch al te voorspellen: dat diverse pleinen, waaronder het beursplein in A’dam, overgenomen zouden gaan worden door mensen die, om het maar zacht uit te drukken “ergens anders uithangen”… met iets anders dealen.

    Een uitdaging voor de Occupy Beweging volgens mij… om daar doodleuk aan voorbij te gaan. => Pragmatisch blijven: de pleinen kun je niet bezet blijven houden. Daar heeft niemand baat bij => Uiteindelijk zullen wij, zal de Occupy beweging zelf over moeten schakelen naar de volgende versnelling:
    Het aanbieden van alternatieven

    Ps. ‘Oplossingen’ ook goed, liever nog natuurlijk… maar ondertussen wel een erg groot woord.

    • De aanbeveling om eigen intiatief te tonen (Mjon) en alternatieven , zo niet oplossingen aan te bieden (Herman) ben ik tegemoet gekomen door verleden woensdagmiddag voor het Occupy College in de Witte Tent een lezing te houden onder de titel “Crisis en alternatief – Sociale organcia als kandidaat voor de hervorming van de economie” en voor de GA verleden vrijdag een discussiestuk te schrijven “Oases der menselijkheid – Beschouwing over de toekomst van de Occupy-beweging” waarvan deel I op het forum Occupy The Netherlands staat (zie voor het hele stuk en een artikel “Crisis en alternatief” http://willehalminstituut.blogspot.com). Aan de GA heb ik alleen aan het begin gemeld dat die beschouwing er is, een aantal exemplaren uitgedeeld en verder niets gezegd, maar alleen goed geluisterd. Ook heb ik een kort bericht hierover gestuurd aan het Occupy College in America die aldaar met duizende studenten en zo te zien ook docenten een hoge vlucht heeft genomen. Maar het is me tijdens de vergadering verleden vrijdag wel duidelijk geworden dat zonder de roep die daar herhaaldelijk klonk om meer structuur en duidelijke intenties waar het met Occupy op korte en ook langere termijn heen moet, het Occupy-initiatief, tenminste op het Beursplein, zichzelf niet echt kan doorzetten. Hierover hoop ik een volgende beschouwing aan te wijden met vanuit de sociale organica geputte meer praktische richtlijnen over hoe Occupy Amsterdam zich als sociale organisme zou kunnen consolideren en zelfs uitbreiden.
      Het zou inderdaad doodzonde zijn als dit baanbrekende initiatief zou stranden door gebrek aan op doortastende ideeën gebaseerde handelingen.

 Leave a Reply

(verplicht)

(verplicht)


5 + = fourteen

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>